FairClimate krijgt nóg meer fans! Afgelopen zaterdag (15/11) was ik op de Landelijke Diaconale Dag (LDD) om daar over Fair Climate te vertellen. Het mileu kreeg bijzondere aandacht want het thema van deze dag was 'Zorg voor elkaar - Zorg voor de schepping'. Dé perfecte gelegenheid om iets meer te vertellen over Brazilië en o.a. de ontbossingproblematiek die ik daar van dichtbij heb ervaren. Negen uur 's ochtends liep ik zenuwachtig met een kopje koffie door de foyer van het Beatrixtheater in Utrecht. Ik volgde de aanwijzingen zoals ik die gekregen had bij het binnengaan van het theater, twee keer een trap op, dan naar links: opeens stond ik midden in het decor van 'Dirty Dancing'! Misschien was ik toch verkeerd gelopen..? Ik dook onder een groot projectiescherm door en stond opeens op hét podium. Voor mij strekten 1000 rode pluche stoelen zich uit. Ik slikte en hoopte dat ik tijdens mijn FCpraatje de bezoekers niet zou kunnen zien - 1000 paar ogen... Maar ik kon niet meer terug, presentatrice van de LDD Elsbeth Gruteke had mij al opgemerkt en heette mij hartelijk welkom. Zij zou mij (en 5 andere gasten) tijdens het hoofdprogramma op het podium kort interviewen. Nu ik beter wist wat mij te wachten stond verdwenen mijn zenuwen. Ik liep naar de Fair Climate stand om met mijn collega's te overleggen hoe we het béste uit deze dag zouden kunnen halen.
Het interview ging goed en ook de discussieworkshop waaraan ik 's middags mocht meewerken gaf voldoening. Het was tof om weer over Brazilië te praten! Ik merkte dat spreken over oplossingen voor klimaatverandering (bijna) vanzelfsprekend is geworden. Het is een hip thema waar iedereen in zijn persoonlijke situatie mee te maken heeft. Veel kerkvertegenwoordigers namen dan ook een praktische Fair Climate-plan mee naar huis, om door middel van de tips die ze daarin vonden hun kerk op te pimpen tot 'duurzaam verantwoord'! Ik ben benieuwd hoe dit in de praktijk gaat lopen. In ieder geval heb ik uit deze dag genoeg energie kunnen halen om de komenden weken Fair Climate nóg meer onder de aandacht te brengen!
Kijk voor het promo filmpje dat voor deze LDD van mij gemaakt werd, op: http://www.kerkinactie.nl/page.aspx?title=Landelijke%20Diaconale%20Dag%20over%20%E2%80%98zorg%E2%80%99&rIntId=3903&rIntNavId=4578&rIntNavMotherNavId=4556&rIntNavStepMotherNavId=0&intNavType=5&blnPage=true
Posts tonen met het label anne meta. Alle posts tonen
Posts tonen met het label anne meta. Alle posts tonen
vrijdag 21 november 2008
dinsdag 15 juli 2008
dinsdag 8 juli 2008
Let's bring it on!
Gisteravond kreeg ik een hyves-alert in mijn mailbox. Mijn tante Dineke stuurde me een krabbel: ‘We hoorden je net op radio 2, om half acht. Je deed het supergoed hoor!!’ Tof dat familie zo meeleeft. Ik denk terug aan het interview – ‘de dag van’, vertel in 4 minuten hoe je dag was en welk cijfer je het wil geven. 4 minuten… tijd om over woorden na te denken kreeg ik amper. Maar het ging goed! Wat hielp was het feit dat ik het FairClimate-promopraatje die dag al véle malen had mogen houden. Want… op maandag 7 juli 2008 is de ambassadeursgroep (waar ik onderdeel van ben) officieel gediplomeerd als FairClimatevertegenwoordiger.
Maandagochtend gaat de wekker al vroeg af. Eerst nog even lekker douchen (binnen de duurzame 5 minuten natuurlijk) en uitgebreid ontbijten. Ik zet mijn laptop aan en check het laatste nieuws: ohja, niet vergeten: vandaag begint de G8 klimaattop in Japan. Goed om aan te refereren. Dan scroll ik nog even door de briefing voor vandaag: wat gaan we de pers vertellen en hóe gaan we dat doen? Om kwart voor acht wordt ik gebeld door Groot Nieuws Radio, live in de uitzending. ‘Ben je zenuwachtig? We beginnen over 1,5 minuut…’ Ik krijg niet echt de tijd om te reageren, ik slik mijn spanning weg en probeer zo goed mogelijk te antwoorden op de vragen die de radiopresentator me stelt.
Na het interview ren ik naar de lift; snel naar beneden en op de fiets naar de trein. Beneden aangekomen blijkt mijn voorband lek te zijn. Ik red het al hobbelend toch tot de tramhalte en kruis al haastend mijn vingers: de trein gaat over tien minuten! Op het station ontmoet ik Matthijs, hij is in pak! Terwijl we in de trein onze verwachtingen voor vandaag met elkaar delen, voel ik de kriebels groeien. Vandaag is dé dag! We treden echt naar buiten, sámen, als groep. Voor ons ligt de schone taak om het klimaat probleem aan te pakken. Even denk ik dat dit toch echt te veel gevraagd is, mijn idealisme lijkt opeens een farce. Maar dan komen we aan bij de rest van groep en vind ik het vertrouwen terug. Zeven studenten, bezitters van de nodige expertise, ondersteund door één van de grootse ontwikkelingsorganisaties van Nederland én: ondersteund door minister Koenders. Mij rest enkel het toevoegen van inzet en enthousiasme – Let’s bring it on!
Anne-Meta
Maandagochtend gaat de wekker al vroeg af. Eerst nog even lekker douchen (binnen de duurzame 5 minuten natuurlijk) en uitgebreid ontbijten. Ik zet mijn laptop aan en check het laatste nieuws: ohja, niet vergeten: vandaag begint de G8 klimaattop in Japan. Goed om aan te refereren. Dan scroll ik nog even door de briefing voor vandaag: wat gaan we de pers vertellen en hóe gaan we dat doen? Om kwart voor acht wordt ik gebeld door Groot Nieuws Radio, live in de uitzending. ‘Ben je zenuwachtig? We beginnen over 1,5 minuut…’ Ik krijg niet echt de tijd om te reageren, ik slik mijn spanning weg en probeer zo goed mogelijk te antwoorden op de vragen die de radiopresentator me stelt.
Na het interview ren ik naar de lift; snel naar beneden en op de fiets naar de trein. Beneden aangekomen blijkt mijn voorband lek te zijn. Ik red het al hobbelend toch tot de tramhalte en kruis al haastend mijn vingers: de trein gaat over tien minuten! Op het station ontmoet ik Matthijs, hij is in pak! Terwijl we in de trein onze verwachtingen voor vandaag met elkaar delen, voel ik de kriebels groeien. Vandaag is dé dag! We treden echt naar buiten, sámen, als groep. Voor ons ligt de schone taak om het klimaat probleem aan te pakken. Even denk ik dat dit toch echt te veel gevraagd is, mijn idealisme lijkt opeens een farce. Maar dan komen we aan bij de rest van groep en vind ik het vertrouwen terug. Zeven studenten, bezitters van de nodige expertise, ondersteund door één van de grootse ontwikkelingsorganisaties van Nederland én: ondersteund door minister Koenders. Mij rest enkel het toevoegen van inzet en enthousiasme – Let’s bring it on!
Anne-Meta
zaterdag 5 juli 2008
Mediavrees?! '(als) het eerste schaap...'
Het verkeerslicht springt op groen, ik fiets de straat over en sla links af. Ik voel in mijn jaszak, trilt er iets… – nee, vals alarm. Ik rijd langs het Sarphatipark en zie mensen ontspannen in dit kleine stukje stadsnatuur. Languit op het gras naar de blauwe lucht staren en ondertussen de vogels horen zingen: het is onmisbaar in het hectische gedruis van de grote stad.
Als ik het park bijna gepasseerd ben, begint mijn telefoon te trillen. Ik rol de stoep op en klap mijn telefoon open. ‘Goedemiddag, dit is radio Vlaardingen. Ik heb begrepen dat jij maandag beëdigd wordt als ambassadeur van FairClimate? Mag ik je daar enkele vragen over stellen?’ Ik schuif mijn fiets tegen de parkomheining en antwoord enthousiast dat ik absoluut bereid ben hier meer over te vertellen. ‘Goed, dan verbind ik je nu door met onze presentator. Succes!’
Gespannen wacht ik op het moment dat de opname begint. Zou ik het allemaal nog weten? Druk ik me goed uit, zometeen? Ben ik in staat om het complexe verhaal van klimaatverandering / armoede / eigen verantwoording op een bondige manier over te dragen? Maar ik krijg niet veel tijd om me over deze dingen druk te maken. Aan de andere kant van de lijn hoor ik een klik en dan: ‘Goedemiddag luisteraars, op dit moment heb ik contact met Anne-Meta Gerritsen – zij is één van de zeven FairClimate ambassadeurs. Vertel eens, Anne-Meta: wat houd je functie eigenlijk in?’
Tien minuten later is het interview ten einde en stap ik weer op mijn fiets. Het was een leuk gesprek, ik ben tevreden over de manier waarop FairClimate ter sprake is gekomen. Ik vond het leuk om voor het eerste in een media-interview over het project te spreken. Ik heb gemerkt dat publieke debatvoering rondom klimaatverandering steeds frequenter plaats vindt. Nederlanders zien steeds beter de gevolgen van hun eigen leefwijze. Gelukkig, want ik ben er inmiddels van overtuigd dat gedragsverandering vaak noodzakelijk is om de onherstelbare effecten van klimaatverandering zoveel mogelijk te voorkomen.
Ik parkeer mijn fiets tegen een boom en loop de Albert Cuijp markt op. Bij de groentekraam denk ik na over het ultíeme Braziliaanse gerecht. Toch besluit ik vandaag gewoon Hollands te koken – in augustus krijg ik al ruímschoots de kans om de Braziliaanse keuken te ontdekken!
by Anne-Meta
Als ik het park bijna gepasseerd ben, begint mijn telefoon te trillen. Ik rol de stoep op en klap mijn telefoon open. ‘Goedemiddag, dit is radio Vlaardingen. Ik heb begrepen dat jij maandag beëdigd wordt als ambassadeur van FairClimate? Mag ik je daar enkele vragen over stellen?’ Ik schuif mijn fiets tegen de parkomheining en antwoord enthousiast dat ik absoluut bereid ben hier meer over te vertellen. ‘Goed, dan verbind ik je nu door met onze presentator. Succes!’
Gespannen wacht ik op het moment dat de opname begint. Zou ik het allemaal nog weten? Druk ik me goed uit, zometeen? Ben ik in staat om het complexe verhaal van klimaatverandering / armoede / eigen verantwoording op een bondige manier over te dragen? Maar ik krijg niet veel tijd om me over deze dingen druk te maken. Aan de andere kant van de lijn hoor ik een klik en dan: ‘Goedemiddag luisteraars, op dit moment heb ik contact met Anne-Meta Gerritsen – zij is één van de zeven FairClimate ambassadeurs. Vertel eens, Anne-Meta: wat houd je functie eigenlijk in?’
Tien minuten later is het interview ten einde en stap ik weer op mijn fiets. Het was een leuk gesprek, ik ben tevreden over de manier waarop FairClimate ter sprake is gekomen. Ik vond het leuk om voor het eerste in een media-interview over het project te spreken. Ik heb gemerkt dat publieke debatvoering rondom klimaatverandering steeds frequenter plaats vindt. Nederlanders zien steeds beter de gevolgen van hun eigen leefwijze. Gelukkig, want ik ben er inmiddels van overtuigd dat gedragsverandering vaak noodzakelijk is om de onherstelbare effecten van klimaatverandering zoveel mogelijk te voorkomen.
Ik parkeer mijn fiets tegen een boom en loop de Albert Cuijp markt op. Bij de groentekraam denk ik na over het ultíeme Braziliaanse gerecht. Toch besluit ik vandaag gewoon Hollands te koken – in augustus krijg ik al ruímschoots de kans om de Braziliaanse keuken te ontdekken!
by Anne-Meta
vrijdag 13 juni 2008
Anne-Meta Gerritsen
Read Anne-Meta's blog posts
De discussie rondom de klimaatvraagstukken leek voor mij vaak een ver-van-mijn-bed-show. Maar de afgelopen periode heb ik echt het gevoel gekregen dat ik zélf ook betrokken ben. Bovendien liegen de feiten niet: in Brazilië heeft men een Amazone-gebied ter grootte van 30x Nederland omgekapt om op dat terrein soja te kunnen verbouwen. DÉRTIG keer Nederland! Dat móet wel effect hebben op het klimaat! En zo zijn er tal van voorbeelden die getuigen van grote veranderingen op aarde.
Read more
Abonneren op:
Posts (Atom)
